Procedura ochrony dzieci przed krzywdzeniem przez dorosłych i zapewnienia im bezpieczeństwa
Pracownia Zdrowia Katarzyna Maciejewska w Łabuńkach Pierwszych
Preambuła
1. Dokument ten stworzony został na potrzeby Pracownia Zdrowia Katarzyna Maciejewska w Łabuńkach Pierwszych, aby jasno określić standardy zmierzające do przestrzegania Praw Dziecka.
2. „Dziecko to człowiek, tylko że mały…”, ma swoje prawa. Wszyscy pracownicy są zobowiązani do przestrzegania zasad Polityki ochrony dzieci przed krzywdzeniem. Dziecko postrzegamy jako szczególną istotę, z którą mamy przyjemność współpracować, troszczyć się o nią, dbać o jej dobro, a także sprawić aby każdy dzień był radosną i bezpieczną przygodą.
3. Kierując się dobrem dzieci, pracownicy gabinetu rehabilitacyjnego dążą do ich usprawniania z poszanowaniem ich praw. Pracownik gabinetu fizjoterapeutycznego traktuje dziecko z szacunkiem oraz uwzględnia jego potrzeby. Niedopuszczalne jest stosowanie przez pracownika wobec dziecka przemocy w jakiejkolwiek formie.
Rozdział I
Objaśnienie terminów
§ 1
1. Pracownikiem gabinetu rehabilitacyjnego jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę lub umowę cywilno-prawną. W myśl niniejszego dokumentu są to również wolontariusze, stażyści czy praktykanci przebywający w gabinecie fizjoterapeutycznego.
2. Wolontariusz – osoba, która dobrowolnie i bez wynagrodzenia podejmuje działania na rzecz gabinetu fizjoterapeutycznego.
3. Dzieckiem jest każda osoba do ukończenia 18 roku życia.
4. Opiekunem dziecka jest osoba uprawniona do reprezentacji dziecka w szczególności jego przedstawiciel ustawowy (rodzic/opiekun prawny) lub inna osoba uprawniona do reprezentacji na podstawie przepisów szczególnych lub orzeczenia sądu (w tym: rodzina zastępcza).
5. Zgoda rodzica/opiekuna dziecka oznacza pisemną zgodę co najmniej jednego z opiekunów dziecka. Jednak w przypadku braku porozumienia między opiekunami dziecka należy poinformować opiekunów o konieczności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd rodzinno-opiekuńczy.
6. Przez krzywdzenie dziecka należy rozumieć takie działania, które powodują, że dziecko doznaje krzywdy fizycznej, emocjonalnej, seksualnej, zaniedbywania.
○ Przemoc fizyczna – to celowe uszkodzenie ciała, zadawanie bólu, groźba uszkodzenia ciała lub wywołania lęku. Jest to min: popychanie, szarpanie, szturchanie, klapsy, ciągnięcie za uszy, włosy, szczypanie, kopanie, bicie ręką, pięścią, uderzenie w twarz – tzw. „policzek”, bicie różnymi przedmiotami, pozostawienie w niebezpiecznym miejscu, nie udzielenie niezbędnej pomocy, przypalanie papierosem, duszenie, krępowanie ruchów, topienie, polewanie substancjami żrącymi, użycie broni, itp. Skutkiem przemocy fizycznej mogą być złamania, siniaki, rany oparzenia,
○ obrażenia wewnętrzne.
○ Przemoc emocjonalna – to powtarzające się poniżanie, upokarzanie i ośmieszanie dziecka, brak odpowiedniego wsparcia i uwagi. Wymagania i oczekiwania wobec dziecka, którym nie jest ono w stanie sprostać.
○ Wykorzystywanie seksualne dzieci to aktywność seksualna z udziałem dziecka, podjęta przez dorosłego, nastolatka lub dziecko. To zmuszanie drugiej osoby do aktywności seksualnej wbrew jej woli, a także kontynuowanie aktywności seksualnej, gdy osoba nie jest w pełni świadoma, bez pytania jej o zgodę lub, gdy na skutek zaistniałych warunków obawia się odmówić. Przymus może polegać na bezpośrednim użyciu siły lub emocjonalnym szantażu. Jej formy to m.in. dotykanie, pokazywanie, oraz zmuszanie do dotykania miejsc intymnych, gwałt, wymuszanie pożycia seksualnego, zmuszanie do seksu z osobami trzecimi, pokazywanie materiałów pornograficznych, rozbieranie wbrew woli itp. Sprawca ma przewagę wiekową, fizyczną lub intelektualną nad swoją ofiarą.
○ Zaniedbywanie to nie zaspokajanie podstawowych potrzeb materialnych i emocjonalnych dziecka przez rodzica lub opiekuna. Nie zapewnienie mu odpowiedniego jedzenia, ubrań, schronienia, opieki medycznej, bezpieczeństwa.
7. Osoba odpowiedzialna za Procedurę ochrony dzieci to wyznaczony przez kierownika placówki pracownik sprawujący nadzór nad realizacją Polityki Ochrony Dzieci w gabinecie fizjoterapeutycznym.
8. Daną osobową dziecka jest każda informacja umożliwiająca identyfikację dziecka.
9. Zespół interwencyjny – zespół powołany przez kierownika gabinetu fizjoterapeutycznego w przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka. W skład zespołu mogą wejść: kierownik, fizjoterapeuta pracujący z dzieckiem, psycholog, pracownicy mający wiedzę o krzywdzeniu dziecka.
§ 2
AKTY PRAWNE:
1. Konstytucja RP z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. 1997.78.483) – zapisy regulują ochronę dziecka przed przemocą, wyzyskiem i demoralizacją (do wykorzystania np. przy opracowywaniu preambuły Polityki ochrony dzieci przed krzywdzeniem)
2. Konwencja o Prawach Dziecka przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 20 listopada 1989 roku (Dz. U. 1991.120.526 z późn. zm.)
3. Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. 2014.191,
t.j. z późń. zm.) – zapisy regulują obowiązki nauczyciela oraz postępowania dyscyplinarnego wobec niego
4. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. – o systemie oświaty (Dz. U. 2004.256.2572, t.j. z późn. zm.) – w tym dokumencie zawarte są obowiązki placówki oświatowej, w tym uprawnienia dyrektora placówki
5. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. 2015.583, t.j.)
ustawa regulująca relację pomiędzy rodzicami a dzieckiem oraz rodzicami i placówką oświatową, a także władzę rodzicielską, kontakty rodzica z dzieckiem i reprezentację dziecka
6. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. 1997.88.553 z późn. zm) oraz Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego – akty prawne regulujące m.in. interwencję w przypadku popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka
7. Ustawa z dnia 17 listopada 1964r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 2014.101, t.j. z późń. zm.) – akt prawny regulujący m.in. interwencję w przypadku zagrożenia dobra dziecka, w tym jego zaniedbywania
8. Ustawa z dnia 26 października 1982r. o postepowaniu w sprawie nieletnich (Dz.U. 2014.382, t.j.) – ustawa regulująca m.in. interwencję w przypadku popełnienia czynu karalnego przez dziecko lub przejawiania przez nie objawów demoralizacji
9. Ustawa z dnia 20 września 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury
„Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” (Dz. U. 2011.209.1245) (Dz. U. 2005.180.1493 z późń. zm.) – ustawa regulująca m.in. interwencję w przypadku stwierdzenia przemocy w rodzinie
10. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. 2014.121, t.j.) zakres regulacji dotyczących ochrony dóbr osobistych dziecka
Rozdział II
Rozpoznawanie i reagowanie na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci
§ 3
1. Wszyscy pracownicy gabinetu fizjoterapeutycznego oraz wolontariusze, przed dopuszczeniem do pracy z dziećmi sprawdzani są w Krajowym Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym.
2. Pracownicy gabinetu fizjoterapeutycznego posiadają wiedzę i w ramach wykonywanych obowiązków zwracają uwagę na czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci. Obserwując zachowania dzieci, analizują ich przekaz werbalny i niewerbalny mogący wskazywać na doznanie krzywdy.
3. W przypadku wystąpienia uszkodzenia ciała dziecka należy wezwać pogotowie.
4. W sytuacji krzywdzenia dziecka ze strony pracownika świadek zdarzenia zobligowany jest do zwrócenia uwagi pracownikowi oraz zgłoszenia incydentu kierownika gabinetu fizjoterapeutycznego .
5. W razie potrzeby kierownik interweniuje przepisami prawnymi kodeksu pracy.
6. W przypadku zidentyfikowania czynników ryzyka pracownicy placówki podejmują rozmowę z rodzicami, przekazując informacje na temat dostępnej oferty wsparcia motywując ich do szukania dla siebie pomocy.
7. Pracownicy monitorują sytuację i dobre samopoczucie dziecka.
8. W przypadku uzasadnionego podejrzenia krzywdzenia dziecka lub braku postępów w poprawie sytuacji dziecka albo nasileniu się objawów krzywdzenia, zostaje wszczęta procedura „Niebieskiej Karty” (załącznik nr 1) lub złożony wniosek do sądu rodzinnego o wgląd w sytuację dziecka/rodziny.
Rozdział III
Procedury interwencji w przypadku krzywdzenia dziecka przez rodziców
§ 4
1. W przypadku pozyskania przez pracowników gabinetu fizjoterapeutycznego informacji o krzywdzeniu dziecka przez jego opiekunów należy niezwłocznie podjąć kroki interwencyjne, które zabezpieczą dobro dziecka.
2. Równolegle do działań związanych z działaniami podejmowanymi wewnątrz gabinetu fizjoterapeutycznego , mającymi na celu udzielenie wsparcia dziecku, należy uruchomić procedurę zewnętrzną.
§ 5
PROCEDURA ZEWNĘTRZNA – W przypadku przemocy fizycznej/psychicznej –szczególną procedurą w sytuacjach przemocy w rodzinie jest procedura „Niebieskiej Karty”, która została uregulowana w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury „Niebieskie Karty” oraz wzorów formularzy „Niebieska Karta” wydanym jako akt wykonawczy na podstawie art. 9d ust. 5 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.
1. Wszczęcie procedury: następuje przez wypełnienie formularza „Niebieska Karta — A” przez przedstawiciela jednego z podmiotów wymienionych w art. 9d ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (czyli policji, komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, oświaty, służby zdrowia, pomocy społecznej), w obecności osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta przemocą w rodzinie. Jeżeli osoba ta odmawia udziału w wypełnieniu karty, może ona zostać wypełniona bez jej obecności.
2. Do wszczęcia procedury nie jest wymagana zgoda osoby pokrzywdzonej przemocą w rodzinie.
3. W przypadku podejrzenia stosowania przemocy w rodzinie wobec dziecka, czynności podejmowane i realizowane w ramach procedury przeprowadza się co do zasady w obecności rodzica, opiekuna prawnego lub faktycznego. Jeżeli to te osoby mogą być sprawcami przemocy wobec dziecka, to działania z udziałem dziecka przeprowadza się w obecności pełnoletniej osoby najbliższej w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu Karnego. (współmałżonek, wstępni, zstępni, rodzeństwo i powinowaci, a także osoby pozostające w faktycznym wspólnym pożyciu z osobą pokrzywdzoną). Działania z udziałem dziecka, co do którego istnieje podejrzenie, że jest dotknięte przemocą w rodzinie, powinny być prowadzone w miarę możliwości w obecności psychologa.
4. Po wypełnieniu formularza „Niebieska Karta – A” osobie, co do której istnieje podejrzenie, że dotyczy jej przemoc, przekazuje się formularz „Niebieska Karta — B”. Jeżeli tą osobą jest dziecko, formularz „Niebieska Karta — B” przekazuje się rodzicowi, opiekunowi prawnemu lub faktycznemu albo osobie, która zgłosiła podejrzenie stosowania przemocy w rodzinie. Po sporządzeniu formularza „Niebieska Karta – A” należy przekazać go do przewodniczącego zespołu interdyscyplinarnego niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia wszczęcia procedury. Kopię wypełnionego formularza „Niebieska Karta – A” pozostawia się u wszczynającego procedurę. Przewodniczący zespołu interdyscyplinarnego po otrzymaniu formularza „Niebieska Karta – A” niezwłocznie, lecz nie później niż w ciągu 3 dni od dnia jego otrzymania przekazuje formularz członkom zespołu interdyscyplinarnego.
5. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji, do której zostało skierowane zawiadomienie.
§ 6
PROCEDURA WEWNĘTRZNA – W przypadku stwierdzenia przez pracownika gabinetu fizjoterapeutycznego podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, pracownik ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej i przekazania uzyskanej informacji kierownikowi placówki lub w przypadku jego nieobecności, osobie koordynującej „Procedurę”.
§ 7
1. Kierownik (osoby odpowiedzialne za Politykę Ochrony Dzieci) wzywa osobę, którą podejrzewa się o krzywdzenie i informuje ją o podejrzeniu.
2. Kierownik (osoby odpowiedzialne za Politykę Ochrony Dzieci) w celu wyjaśnienia prawdziwości faktów, sporządza opis zaistniałej sytuacji oraz plan pomocy dziecku — na podstawie rozmów:
a. z dzieckiem (w obecności psychologa, który po przeprowadzeniu rozmowy z dzieckiem, dokonuje wstępnego rozeznania w jego sytuacji oraz udziela mu wsparcia, i/lub pracownikowi, który sporządza notatkę z rozmowy),
b. ze zgłaszającym fakt krzywdzenia dziecka,
c. z podejrzanym o krzywdzenie.
3. W sprawach budzących wątpliwości, skomplikowanych lub gdy osoba odpowiedzialna za politykę ochrony dzieci uzna to za konieczne kierownik powołuje zespół interwencyjny, w skład którego wchodzą: psycholog, fizjoterapeuta dziecka, kierownik, osoba odpowiedzialna za Procedurę Ochrony Dzieci.
4. Zespół interwencyjny sporządza plan pomocy dziecku, na podstawie opisu sporządzonego przez członków zespołu.
5. Plan pomocy dziecku powinien zawierać wskazania dotyczące:
podjęcia przez placówkę działań w celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, w tym
a. zgłoszenie podejrzenia krzywdzenia do odpowiedniej instytucji,
b. form wsparcia, jakie placówka może zaoferować dziecku,
c. działań zespołu fizjoterapeutów względem krzywdzonego dziecka,
d. skierowanie dziecka do specjalistycznej placówki pomocy dziecku, jeżeli istnieje taka potrzeba.
6. Wszystkie działania przewidziane w planie pomocy dziecku mają na celu zapewnienie dziecku bezpieczeństwa i wsparcia.
7. Plan pomocy dziecku jest przedstawiony rodzicom/opiekunom z zaleceniem współpracy przy jego realizacji.
8. W przypadku gdy podejrzenie krzywdzenia zgłosili opiekunowie dziecka, powołanie zespołu jest obligatoryjne. Zespół interwencyjny wzywa fizjoterapeutę dziecka na spotkanie wyjaśniające, podczas którego może zaproponować opiekunom zdiagnozowanie zgłaszanego podejrzenia. Ze spotkania sporządza się protokół.
9. Kierownik informuje rodziców/opiekunów o obowiązku placówki zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura/policja lub sąd rodzinno- opiekuńczy lub przewodniczący zespołu interdyscyplinarnego)
10. Kierownik gabinetu fizjoterapeutycznego, po poinformowaniu rodziców, składa zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury/policji lub wniosek o wgląd w sytuację rodziny do Sądu Rejonowego, Wydziału Rodzinnego i Nieletnich lub przesyła formularz „Niebieska Karta – A” do przewodniczącego zespołu interdyscyplinarnego.
11. Dalszy tok postępowania leży w kompetencjach instytucji, do której zostało skierowane zawiadomienie.
12. W przypadku gdy podejrzenie krzywdzenia zgłosili opiekunowie dziecka, a podejrzenie to nie zostało potwierdzone, należy o tym fakcie poinformować opiekunów dziecka na piśmie.
§ 8
1. W przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka informacja o tym fakcie powinna zostać niezwłocznie przekazana kierownikowi gabinetu rehabilitacyjnego lub osobie go zastępującej.
2. W tym wypadku nie ma potrzeby spotykania się ze sprawcą czynu zabronionego.
3. Sprawą priorytetową jest bowiem zabezpieczenie bezpieczeństwa dziecka.
4. Zgodnie z art. 304 § 2 Kodeksu postępowania karnego dyrektor placówki ma obowiązek prawny niezwłocznego zgłoszenia podejrzenia popełnienia przestępstwa na policji lub pisemnego zawiadomienia właściwej miejscowo prokuratury (ze względu na miejsce popełnienia przestępstwa).
§ 9
1. Z przebiegu interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi załącznik nr 1 do niniejszej Procedury. Kartę załącza się do dokumentacji pobytu dziecka w gabinecie fizjoterapeutycznego.
2. Wszyscy pracownicy gabinetu fizjoterapeutycznego i inne osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych podjęły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.
Rozdział IV
Procedury interwencji w przypadku krzywdzenia dziecka przez pracownika placówki lub inne osoby dorosłe
§ 10
1. Przestępstwo na szkodę dziecka (np. przemoc fizyczna, wykorzystywanie seksualne, znęcanie)
2.Negatywne zachowania względem dziecka – np. ośmieszanie dziecka, dyskryminowanie dziecka, nierówne traktowanie, niedocenianie dziecka, ignorowanie problemów i potrzeb dziecka, nadmierna krytyka, zawstydzanie, stawianie nieadekwatnych do wieku, możliwości rozwojowych dziecka oczekiwań, oczernianie dziecka i jego środowiska rodzinnego.
3. Osoba podejrzewająca krzywdzenie dziecka w gabinecie fizjoterapeutycznego zgłasza problem osobie odpowiedzialnej za Politykę ochrony dziecka i kierownikowi gabinetu fizjoterapeutycznego.
§ 11
Przestępstwo na szkodę dziecka:
1. Kierownik (osoby odpowiedzialne za Politykę Ochrony Dzieci) wzywa osobę, którą podejrzewa się o krzywdzenie i informuje ją o podejrzeniu.
2. Kierownik (osoby odpowiedzialne za Politykę Ochrony Dzieci) w celu wyjaśnienia prawdziwości faktów, sporządza opis zaistniałej sytuacji oraz plan pomocy dziecku.
3. Przeprowadzona zostaje również rozmowa osobno z dzieckiem i jego rodzicami/opiekunami w obecności psychologa, gdzie zostanie przekazana informacja o zaistniałej sytuacji i zostanie ustalony plan pomocy dziecku:
a. zapewnienie mu bezpieczeństwa,
b. określenie roli opiekunów,
c. wsparcie dziecka przez placówkę,
d. ewentualne skierowanie dziecka do specjalistycznej placówki wsparcia.
4. Następnie zostają wdrożone zaplanowane działania i monitoring sytuacji.
5. Kiedy zaplanowane działania przyniosą efekt, działanie zostaje zakończone (sytuacja monitorowana).
§ 12
Negatywne zachowania pracownika względem dziecka:
1. Kierownik wraz z koordynatorem Polityki Ochrony Dziecka przeprowadzają rozmowę osobno z pracownikiem gabinetu fizjoterapeutycznego na temat zdarzenia. Kierownik dyscyplinuje krzywdzącego:
a. Informuje o posiadanej relacji ze zdarzenia,
b. w uzasadnionych przypadkach informuje o obowiązku złożenia zawiadomienia na policję lub do prokuratury (obowiązek wynika z art. 304 k.p.k.).
W przypadku fizjoterapeuty konsekwencje wynikają z przepisów Kodeksu Pracy, w przypadku pracownika obsługi z Kodeksu Pracy.
Kierownik i sprawca ustalają kontrakt zawierający działania eliminujące nieodpowiednie zachowania oraz konsekwencje niepodjęcia ustalonych działań.
Przeprowadzona zostaje również rozmowa osobno z dzieckiem i jego rodzicami/opiekunami w obecności psychologa, gdzie zostanie przekazana informacja o zaistniałej sytuacji i zostanie ustalony plan pomocy dziecku:
a. zapewnienie mu bezpieczeństwa,
b. określenie roli opiekunów,
c. wsparcie dziecka,
d. ewentualne skierowanie dziecka do specjalistycznej placówki wsparcia.
2. Następnie zostaje wdrożenie zaplanowanych działań i monitoring sytuacji.
3. Kiedy zaplanowane działania przyniosą efekt, działanie zostaje zakończone (sytuacja monitorowana).
4. Jeśli brak efektu, zostaje podjęte w stosunku do osoby krzywdzącej dziecko podjęte działanie wynikające z Kodeksu Pracy.
Rozdział V
Zasady ochrony danych osobowych dziecka
§ 13
1. Dane osobowe dziecka podlegają ochronie na zasadach określonych w Ustawie z dnia z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych.
2. Pracownik Pracownia Zdrowia Katarzyna Maciejewska w Łabuńkach Pierwszych ma obowiązek zachowania w tajemnicy danych osobowych, które przetwarza oraz zachowania w tajemnicy sposobów zabezpieczenia danych osobowych przed osobami nieuprawnionymi.
3. Dane dziecka są udostępnione wyłącznie osobom i podmiotom uprawnionym na podstawie odrębnych przepisów.
4. Pracownik gabinetu fizjoterapeutycznego o jest uprawniony do przetwarzania danych osobowych dziecka i udostępniania tych danych w ramach pracy zespołu interdyscyplinarnego, powoływanego w trybie ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.
§ 14
Pracownik gabinetu fizjoterapeutycznego może wykorzystywać informacje o dziecku w celach szkoleniowych lub edukacyjnych wyłącznie z zachowaniem anonimowości dziecka oraz w sposób uniemożliwiający identyfikację dziecka.
Rozdział VI
Zasady ochrony wizerunku dziecka
§ 15
Gabinet fizjoterapeutyczny, uznając prawo dziecka do prywatności i ochrony dóbr osobistych, zapewnia ochronę wizerunku dziecka.
§ 16
1. Pracownikowi gabinetu fizjoterapeutycznego nie wolno umożliwiać przedstawicielom mediów utrwalania wizerunku dziecka (filmowanie, fotografowanie, nagrywanie głosu dziecka) na terenie placówki bez pisemnej zgody opiekuna dziecka.
2. W celu uzyskania zgody opiekuna dziecka na utrwalanie wizerunku dziecka, pracownik gabinetu fizjoterapeutycznego może skontaktować się z opiekunem dziecka i ustalić procedurę uzyskania zgody. Niedopuszczalne jest podanie przedstawicielowi mediów danych kontaktowych do opiekuna dziecka – bez wiedzy i zgody tego opiekuna.
§ 17
1. Upublicznienie przez pracownika gabinetu fizjoterapeutycznego wizerunku dziecka, utrwalonego w jakiejkolwiek formie (fotografia, nagranie audio-wideo), wymaga pisemnej zgody opiekuna dziecka.
2.Przed utrwaleniem wizerunku dziecka należy dziecko oraz opiekuna poinformować o tym, gdzie będzie umieszczony zarejestrowany wizerunek i w jakim kontekście będzie wykorzystywany .
§ 18
1. Pracownik gabinetu fizjoterapeutycznego nie udostępnia przedstawicielom mediów informacji o dziecku ani jego opiekunie.
2. Pracownik gabinetu fizjoterapeutycznego, w wyjątkowych i uzasadnionych sytuacjach, może skontaktować się z opiekunem dziecka i zapytać go o zgodę na podanie jego danych kontaktowych przedstawicielom mediów. W przypadku wyrażenia zgody, fizjoterapeuta podaje przedstawicielowi mediów dane kontaktowe do opiekuna dziecka.
3. Pracownik gabinetu fizjoterapeutycznego nie kontaktuje się z przedstawicielami mediów z dziećmi.
4. Pracownik gabinetu fizjoterapeutycznego nie wypowiada się w kontakcie z przedstawicielami mediów o sprawie dziecka lub jego opiekuna. Zakaz ten dotyczy także sytuacji, gdy pracownik jest przeświadczony, że jego wypowiedź nie jest w żaden sposób utrwalana.
5. Pracownik gabinetu fizjoterapeutycznego,w wyjątkowych i uzasadnionych sytuacjach, może wypowiedzieć się w kontakcie z przedstawicielami mediów o sprawie dziecka lub jego opiekuna – po wyrażeniu pisemnej zgody przez opiekuna dziecka.
§ 19
1. W celu realizacji materiału medialnego można udostępnić mediom wybrane pomieszczenia placówki. Decyzję w sprawie udostępnienia pomieszczenia podejmuje kierownik.
2. Kierownik placówki, podejmując decyzję, o której mowa w punkcie poprzedzającym, poleca sekretariatowi gabinetu fizjoterapeutycznego przygotować wybrane pomieszczenie w celu realizacji materiału medialnego w taki sposób, by uniemożliwić filmowanie przebywających na terenie dzieci.
3, Rodzice podpisują oświadczenie, że nie będą upubliczniać zdjęć, filmów nagranych na terenie gabinetu fizjoterapeutycznego z udziałem dzieci i pracowników gabinetu fizjoterapeutycznego.
Rozdział VIII
Zasady dostępu dzieci do Internetu oraz ochrony przed szkodliwymi treściami
§ 20
1. Dzieci na terenie gabinetu fizjoterapeutycznego nie mają swobodnego dostępu do Internetu.
2. Na terenie placówki dostęp dziecka do Internetu możliwy jest wyłącznie pod nadzorem rodzica i /lub opiekuna dziecka.
Rozdział IX
Zasady bezpiecznych relacji pracownik placówki – dziecko oraz stosowania kar i nagród
§ 21
Celem tego rozdziału jest ustalenie zasad panujących w gabinecie fizjoterapeutycznym w zakresie kar i nagród, oraz bezpośredniego kontaktu z dzieckiem.
§ 22
Kary i nagrody
1. W gabinecie rehabilitacyjnym nie stosuje się kar wobec dzieci.
2. Stosowany w gabinecie fizjoterapeutycznym system motywacyjny ma na celu wzmacnianie pozytywnych zachowań i eliminowanie negatywnych.
motywacyjny stosowany jest z uwzględnieniem Praw Dziecka i poszanowaniem jego godności.
3. Nagrodę stanowi: pochwała indywidualna, pochwała do rodzica.
4. Konsekwencją nieprzestrzegania zasad panujących w gabinecie rehabilitacyjnym może być: zaprzestanie ćwiczeń z dzieckiem, zmiana aktywności, zwrócenie uwagi.
5. Niedopuszczalne są kary: cielesne (szarpanie, bicie, popychanie), słowne (wyzywanie, wyśmiewanie, krzyczenie), zmuszanie, negowanie dziecka.
6. W każdej sytuacji dziecko informowane jest o konsekwencji nieodpowiedniego zachowania.
§ 23
Bezpośredni kontakt z dziećmi
1. Pracownicy gabinetu fizjoterapeutycznego zobowiązani są do odnoszenia się z szacunkiem do dziecka wydając dzieciom polecenia rzeczowo, jasno i konkretnie.
2. Pracownicy zobowiązani są do spokojnego tłumaczenia dziecku oraz rozmowy z dzieckiem z pozycji dziecka (kontakt wzrokowy).
3. Niedopuszczalne jest w kontakcie z dzieckiem krzyczenie, używanie wulgaryzmów, wyśmiewanie, straszenie, szarpanie, bicie, popychanie dziecka.
Rozdział X
Monitoring stosowania Polityki Ochrony Dzieci przed krzywdzeniem
§ 25
1. Kierownik placówki wyznacza Katarzynę Maciejewską, jako osobę odpowiedzialną za Politykę Ochrony Dzieci w gabinecie fizjoterapeutycznym .
2. Osoba, o której mowa w punkcie poprzedzającym, jest odpowiedzialna za monitorowanie realizacji Polityki, za reagowanie na sygnały naruszenia Polityki oraz za proponowanie zmian w Polityce.
3. Osoba, o której mowa w pkt. 1 niniejszego paragrafu, przeprowadza wśród pracowników gabinetu fizjoterapeutycznego, raz na 12 miesięcy, ankietę monitorującą poziom realizacji Polityki. Wzór ankiety stanowi załącznik nr 2 do niniejszej Polityki.
4. W ankiecie pracownicy gabinetu fizjoterapeutycznego mogą proponować zmiany Polityki oraz wskazywać naruszenia Polityki w placówce.
5. Osoba, o której mowa w pkt. 1 niniejszego paragrafu, dokonuje opracowania wypełnionych przez pracowników placówki ankiet. Sporządza na tej podstawie raport z monitoringu, który następnie przekazują kierownikowi gabinetu fizjoterapeutycznego.
6. Kierownik, w porozumieniu z pracownikami gabinetu fizjoterapeutycznego wprowadza do Polityki niezbędne zmiany i ogłasza pracownikom nowe brzmienie Polityki.
Przepisy końcowe
§ 26
1. Ogłoszenie następuje w sposób przyjęty w placówce medycznej.
2. Ogłoszenie następuje w sposób dostępny dla pracowników gabinetu fizjoterapeutycznego i rodziców.
